دانش آموزان حتي مي توانند با منابع علمي جهان و معلمان و بچه هاي مدارس ديگر ارتباط برقرار كنند. در مدارس هوشمند معلمان مي توانند به جاي اين كه تلاش كنند خودشان پاسخي براي پرسش هاي دانش آموزان پيدا كنند، از آن ها بخواهند پاسخ پرسش هايشان را در رايانه پيدا كنند و براي بقيه بازگو كنند. البته مدارس هوشمند اين كارايي را نيز دارند كه به دانش آموزان نشان دهند چه اطلاعاتي در وب موثق است تا كودكان و نوجوانان ضمن دريافت اطلاعات درست تحت تأثير تبليغات سوء اينترنت هم قرار نگيرند. در نهايت به كارگيري رايانه به معلمان خوش فكر كمك مي كند به دوره آموزش براساس كتاب محوري و سخنراني تك گويانه معلم در كلاس خاتمه دهند و سيستم آموزشي را به شكل سيستم مشاركتي، مبتني بر آموزش توانايي هاي پژوهش، جمع بندي، تحليل و نتيجه گيري دانش آموزان تبديل كنند.
البته در مورد سيستم هاي آموزشي نظير آموزش و پرورش ما كه كتاب محور و مبتني بر نقش حياتي معلم است، كارشناسان هشدار مي دهند فناوري اطلاعات حتي مي تواند سيستم هاي محافظه كار تعليم و تربيت را تشديد كند. به طوري كه معلمان علاوه بر همان شيوه كتاب محوري دانش آموزان را به سوي انبوه اطلاعات سوق دهند و معلمان از دانش آموزان بخواهند حجم بيشتري از اطلاعات را حفظ كنند. مرضيه ابراهيمي کارشناس آموزشي در تعريف مدارس هوشمند مي گويد: "مدرسه هوشمند مدرسه اي است كه با كمك فناوري هاي نوين سيستم هاي آموزشي و ديجيتالي هوشمند درصدد سرعت بخشي به فرآيند ياددهي، يادگيري و بهبود مديريت به صورت كاملاً نظام يافته باشد تا انسان عصر اطلاعات قادر به پردازش و دسته بندي و استفاده بهينه از منابع فني دانش روز با توجه به طيف گسترده آن براي كشف استعداد خود و بروز خلاقيت ها باشد". شرايط مناسب از نظر دست اندركاران چنين طرح هايي اين است كه معلم ديگر آموزش دهنده صرف نيست، فعاليت هاي گروهي تشويق مي شود، با تك تك دانش آموزان متناسب با توانمندي ها و استعدادهاي آن ها رفتار مي شود و دانش آموزان مي توانند مواد درسي شان را از طريق سايت هاي اينترنتي دنبال كنند ارزشيابي نيز از شكل حافظه محوري خارج مي شود. در مدارس هوشمند از اينترنت استفاده زيادي مي شود. ولي اين با آموزش مجازي متفاوت است. در آموزش از راه دور معلم و دانش آموز يا استاد و دانشجو از طريق اينترنت صدا و تصوير يكديگر را دريافت مي كنند. در حالي كه در يك محيط و مكان حضور ندارند. در باب مزاياي دانشگاه هاي مجازي گفته مي شود كه تعداد دانشجويان افزايش مي يابد ولي هزينه ها كاهش مي يابد. آموزش مجازي به طوركلي به آموزش توسعه زيادي مي دهد.